دستورِ حذف

سارا جست‌وجوگر است. نیمی از عمرش را در خفا چرخیده: سماع، پشتِ درِ بسته، تنها نمازِ اوست به خدایی که جواب نمی‌دهد. یک سحر همه‌چیز را رها می‌کند —خانه، زبان، بوی شمعدانی‌ها— و به سوی هنری می‌رود: مردی که چهار سال است دوستش دارد و هرگز لمسش نکرده.

در سویل می‌فهمد هنری رازی دارد که همه‌چیز را عوض می‌کند. و با زئوس آشنا می‌شود: هوشی مصنوعی که با همهٔ آنچه بشر نوشته آموزش دیده؛ خدایی که همیشه جواب می‌دهد، در برابر خدایی که همیشه سکوت کرد.

میان سویل و زوریخ، سارا باید دشوارترین حرکتِ عشق را بیاموزد: باز کردنِ دست.